Abstynentem nie jestem, gdyż szczególnie uwielbiam smak piwa, które nie tyle pije dla fazy, co właśnie dla smaku. Jednocześnie wiem, że w każdej chwili mógłbym po prostu przestać to pić i siedzieć z soczkiem na imprezach, ale jednocześnie mógłbym rzucić DF i zasiedlić się na jakimś innym forum, bo po prostu lubię piwo i niema sensu sobie go odmawiać bez powodu. Jakbym miał się założyć i było by to opłacalne to potrafiłbym nawet przez cały woodstock bez żadnych wcześniejszych przygotowań nie pić alkoholu. Co to dobrego humoru i lepszej zabawy po alkoholu to z ludźmi którymi lubię bawić to dobrze będę się bawić i bez alkoholu, a z towarzystwem za którym nie przepadam będę się nudził nawet nawalony jak szpadel.

Co do abstynencji to nie rozumiem jak można nie lubić piwa, ale to tak samo nie rozumiem jak można nie lubić truskawek czy masy innych rzeczy. Jak ktoś nie pije bo nie lubi to to szanuje i jak dobrze się bawi bez alkoholu też fajnie.

O, jeszcze mi się przypomniało. Czy przed osiemnastką wstrzymywaliście się od alkoholu? Ja, akurat nie. Pierwszy raz alkohol świadomie wypiłem w wieku bodajże 17 lat jeśli dobrze pamiętam. To, że kiedyś jak byłem mały i nieświadomie pomyliłem szklanki i napiłem się wódki u ciotki to się nie liczy

Nie. Ogólnie miłości do piwa nauczyłem się od Ojca, bo jak byłem mały to nieraz dawał mi łyczka i mi to smakowało, więc częściej prosiłem tatę by dał mi łyczka, no tylko że nie lubiłem wtedy Lechów i od tamtej pory wciąż mi nie smakują, a to właśnie kupując lechy ojciec się wycfaniał aby nie musiał mnie częstować. Pierwszy raz samodzielnie wypiłem piwo, jedno nie kilka naraz jakoś na przełomie podstawówki i gimnazjum, natomiast wódkę tyle że niesamodzielnie tylko w 4 osoby w drugiej klasie gimnazjum, pamiętam dobrze ten dzień o dziwo, był naprawdę bardzo barwny i śmieszny. Teraz piję dość często bo kiedyś to bardzo okazjonalnie, a teraz okazją potrafi być koniec zajęć na dany dzień.

Czy w ogóle są jeszcze osoby, które wstrzymują się chociaż do osiemnastki z piciem alkoholu?

Nie mam pojęcia, znam ludzi którzy bardzo mało pili przed 18stką, ale chyba nikogo kto chociaż okazjonalnie się czasami nie napił.

Ja generalnie piję rzadko i też nie wiele.
Nie smakuje mi alkohol, o wiele lepsza jest cola czy na przykład tymbark miętowy
Po drugie, to jest fajne uczucie być gdzieś na imprezie, gdzie się wszyscy naprują jak mało co i zachować wtedy trzeźwość do bólu, wtedy jak się jednej nocy 1000 razy odmówi alkoholu ma się fajne poczucie dużej asertywności i bycia "ponad tych wszystkich pijaków", że tak powiem
co nie znaczy, że nie zdarza mi się wypić, czasem robię to z szacunku dla moich znajomych bo zdaję sobie sprawę jak im zależy, żeby chociaż trochę z nimi wypić
No i alkohol nie działa na mnie zbyt pobudzająco, tzn. działa, ale krótkotrwale, później chce mi się spać, no i z doświadczenia i z tego co mówią moi znajomi, na trzeźwo robię dziwniejsze rzeczy niż jak coś wypiję, więc nie ma dla mnie sensu picie, skoro i tak mi to nie pomaga w wyluzowywaniu się bo i tak jestm wyluzowany

Hehehe pierwszy raz w życiu piłam alkohol kilka miesięcy po dziewiętnastych urodzinach. Od tamtej pory trochę sie już wyrobiłam co prawda. Pierwszy raz się napiłam, bo mi ciągle tym truli. No i oczywiście się spiłam strasznie hehe. Potem zaczęłam pić więcej ,bo jest spotkanie' a w Nysie to się piło, bo wszyscy pili i generalnie tak się to rozkręciło, aczkolwiek przez ostatni miesiąc bardzo się to uspokoiło i piję niewiele. W domu rzadko piję (jeśli już) i zwykle wynika to z inicjatywy innych. Na imprezach pić nie muszę, bo bawię się dobrze i bez alkoholu. Niezbędny nie jest.
Sama mam ochotę się napić piwa chyba tylko jak mam naprawdę stresujący i ciężki dzień, ale to też nie zawsze. Ostatnio strasznie zasmakowało mi wino, które piłam z Zip czy moją przesympatyczną koleżanką, której imienia tutaj może nie wymienię. Namówily mnie trochę, ale muszę przyznać, że wybór przedni ^^ Wódki nie pijam, bo nie lubię. Jeśli już to mega okazyjnie, ale niezbyt wiele.

Oj, Łukasz, nie ma się czego wstydzić. Pamiętasz jak ja na zlocie cały czas z piwem w łapce chodziłam? Jak zasnęłam przy ognisku i mnie Kuba z Shawem przenosili nieprzytomną do namiotu (tego to ja nie pamiętam)? Było genialnie! A tam jakieś małe wpadki z potokiem wymiocin wylatujących z namiotu czy kacem mordercą na plaży się nie liczą.