Ev
Gdy Raul zniknął z pola widzenia, a ona przestała myśleć: Co by było, gdybym była milsza? Może by mi pomógł poszła spowrotem do wioski. Wzięła pięniądze z domu (w karczmie nie kradnie się łatwo) i udała się do karczmy. Usiadła przy ladzie czekawszy aż barman jak zwykle pod jej wino...

Hehe, 12  :shock: ?
Ev
Wydała wszystkie pieniądze, ale chociaż humor jej się poprawił. Widząc wchdzącego Raula nawet się uśmiechnęła. Gdy stał obok niej i zamawiał piwo zebrała sie w sobie i nawet odezwała: No, więc o co chdziło z tym moim problemem?. Jej głos był dziwnie miękki i pozbawiony zwyczajnej dla niej zgryźliwości...

Scoti

Wieczorem zaczął ostrzyć mieć na polowanie.Postanowił wziąć łuk.
Wędrując w kierunku ulubionego miejsca na polowanie zauważył dwoje całujących się nastolatków...ehhh te dzieciaki
W końcu doszedł... wspiął się na drzewo i wypatrywał zwierzynę.

Pauolo

Kiedy skończył zakupy poszedł do swej chatki. W domu przygotował sobie mięso w ziołach, posiłek dla jednej osoby. Smutne jest życie samotnika... Musiałbym sobie w końcu znaleźć jakąś stałą pracę. Ludziom w końcu znudzi się moja gra i nie będę miał za co wyżyć. Jutro pójdę do wioski i popytam, czy ktoś nie ma dla mnie jakiejś propozycji... A teraz pójdę nad jezioro. I tak też uczynił. Lubił te miejsce, zawsze tam przychodził i puszczał sobie kaczuszki. To go odstresowywało.

Scoti
Ta noc była trudna niesamowicie trudna kilka kilometrów gonił za jelonkiem ale w końcu zrezygnował upolował tylko 2 zające. Wrócił do domu. brrrrrr huh głodny jestem idę do karczmy nie często tam bywał jak wchodził sprawiał poruszenie, zwykli chłopi się go bali ale Scoti miał zasadę nie bij bezbronnego człowieka trzymał się tego zawsze usiadł naprzeciwko Shawa tymczasem podszedł Karczmarz i spytał co podać na to odpowiedział zupę.
Co u ciebie słychać Shaw jak polowania?

Scoti
No cóż takie już twoje szczęście  może kiedyś wybierzemy się razem na polowanie, zobaczymy.
Otrzymawszy zupę zabrał się do jedzenia. Niezwykle szybko ją zjadł co można było wnioskować po jego głodzie. Zapłacił karczmarzowi, wrócił do domu położył się do łoża i zasnął.

Shaw

Parę minut po wyjściu Scotiego, Shaw skończył swój posiłek. Zapłacił karcmiarzowi i wyszedł z budynku. "Gdzie teraz?" - powiedział do siebie. Po chwili zastanowienia doszedł do wniosku że musi zrobić małe zakupy. Przeszedł się po wiosce i kupił nieco chleba oraz mięsa, które możliwe że wcześniej sam upolował, gdyby nie wczorajsze nieszczęśliwe polowanie, młodzieniec nie musiałby kupować własnego mięsa. Po ty zakupach Shaw wrócił do swojej wieży. Była ona nieco zarośnięta mchem i winoroślami, ale jej prawdziwy - szary kolor mimo wszystko można było dostrzec pod roślinami. Dach był pokryty czerwoną dachówką, które w obecnej chwili były już do dość wyblakłe, brudne, zniszczone i stare. Ze szczytu wieży można było widzieć okolice.
Wszedł do swojego "mieszkania", w którym jak zwykle panował bałagan, na stole pełno porozrzucanych książek, których Shaw raczej nie czytał. Na podłodze wszędzie walały się strzały. Na półkach miał mnóstwo różnych rupieci, które zawsze były przewrócone, a koncie pokoju stał jego miecz, jak zawsze wyczyszczony i traktowany z godnością. Młodzieniec spojrzał na broń, uśmiechnął się o powiedział do miecza "Tam, gdzie ciebie zostawiłem".

Pauolo

Oczywiście, że można. Pauolo popatrzył na nieznajomą. Była naprawdę piękna... Śliczna młoda dziewczyna. Mieszkasz w wiosce? Jeszcze raz dokładnie przyjrzał się dziewczynie.