Ciekawa jestem, cz ktoś z Was lubi chodzić na grzyby i jeśli tak, to dlaczego? Wolicie chodzić na grzyby z kimś, czy samotnie?



Ja bardzo lubię chodzić na grzyby . Mama mówi, że jak byłam malutka, to brała wózek ze mną do lasu, a sama latała dookoła i zbierała grzyby. Też bardzo lubi chodzić na grzyby i zawsze najwięcej znajduje... Chodzę z mamą najczęściej, nie lubię chodzić sama. Często takie wyprawy na grzyby są długie, bo duuużo lasów dookoła mam i znam sporo miejsc, w których grzyby można znaleźć.
Dla mnie zbieranie grzybów to trochę jak spacer. Różni się w zasadzie tylko tym, że zamiast chodzić po ścieżkach chodzi się po krzakulcach, czasem "na czterech" żeby popatrzeć, czy wśród gęstych świerków nie schował się czasem prawdziwek . I jeszcze ta satysfakcja, kiedy uda się znaleźć naprawdę ładnego grzybka. Poza tym, bardzo lubię zapach grzybów. No i smaczne są.

Ja grzybów nie lubię i nie potrafię zbierać! Nie widzę ich po prostu, bo nie zaglądam pod krzaczki, idę szybko ..... a wiem że to trzeba powoli

Niekoniecznie bardzo powoli . Ja chodzę stosunkowo szybko i też coś znajduję. Trzeba po prostu wiedzieć jak patrzeć, czego wypatrywać i gdzie szukać. Nie wszystkie grzyby rosną schowane pod krzakami. Nu, ale tego się trzeba chyba od małego uczyć.

Na grzybach to ja nie był... hmm... z 10 lat! Może nieco mniej... ale jak byłem jeszcze mały tak w wieku około 10 lat to z babcią i z dziadkiem na grzyby się chodził... no ale nie tylko grzyby bo jeszcze jagody. Czy to lubiłem... w sumie sam nie wiem... ogólnie lubię lasy, chodzić po nich, ale z dzieciństwa ze zbierania grzybów to najbardziej pamiętam bolące nogi ^^ no ale grzybów też zawsze trochę zebraliśmy. Chyba po tylu latach powinienem tego spróbować jeszcze ^^ ale raczej nie mam z kim.
A jeśli chodzi o rozpoznawanie grzybów, to rozpoznał bym jedynie te najbardziej pospolite.

Bardzo lubię chodzić do lasu po to, aby nazbierać trochę grzybków. Jednak w tym roku jakos marnie u mnie z takimi wypadami. Po ostatnich wiadomościach dotyczących zatruć po zjedzeniu muchomorków zastanawiam się dlaczego ludzie tak ryzykują zbierając grzyby z blaszkami. Tym bardziej, że w obecnych czasach coraz mniej osób zna się na grzybach. Czy nie lepiej ograniczać ryzyko i zbierać inne grzyby? Wiem, że te bez blaszek też łatwo pomylić z tymi trującymi jednak tamtych jest zdecydowanie więcej. Przynajmniej tak mi się wydaje.

Heh mój tata też to uwielbia i jakby mógł to najchętniej zamieszkałby w lesie Kleszczy jakoś panicznie się nie boję. Tzn. czuję jakiś tam lęk ale nie ma to wpływu na moje ubieranie się do lasu. Wiem, że większość "mądrych" ludzi uważa, że na wyjście do lasu trzeba się odpowiednio ubrać i pouszczelniać wszystkie dziury, którymi kleszczyk mógłby dostać się do ciałka jednak mnie to jakoś nie bardzo rusza. Nie przywiązuję do tego szczególnej uwagi i generalnie do lasu latem chodzę w bluzkach z krótkim rękawkiem albo całkiem bez rękawków i w japonkach. Nie ubieram się jak cebula bo jest tam baaaardzo gorąco. Mogę to przypłacić całkiem fajnym zapaleniem opon mózgowych i wieloma innymi ciekawymi paskudztwami ale pewnie cały czas wydajew mi się, że mnie to nie spotka. W swoim życiu tylko raz złapałam kleszcza, jakieś 15 lat temu i mam nadzieję, że wykorzystałam limit kleszczy przypisanych mojej osobie

Ja na grzyby chodzę od dziecka. Pierwszy raz byłam w lesie w wieku 4-5 lat.
Nie lubię być w lesie sama, zawsze na grzybobranko jeżdżę z rodzicami. Ale kiedy jestem już w lesie to idę gdzie mnie nogi poniosą, nie zwracając uwagi czy rodzice są gdześ blisko czy nie   
Pamiętam kiedyś pojechaliśmy coś koło 4 rano a wróciliśmy około 14 ale wtedy to był zbiór.. mieliśmy praktycznie pełen samochód od prawdziwków przez kurki, podgrzybki, podbrzeźniaki(zwane inaczej koźlakami), czerwonogłówce na opieńkach i kaniach kończąc 
Kleszczy się nie boję bo jak ma mnie dziabnąć to i tak to zrobi, zwłaszcza że wkoło mojego domu jest duży sad, a tam bez wątpienia siedzi trochę tych małych skubańców

Po ostatnich wiadomościach dotyczących zatruć po zjedzeniu muchomorków zastanawiam się dlaczego ludzie tak ryzykują zbierając grzyby z blaszkami. Tym bardziej, że w obecnych czasach coraz mniej osób zna się na grzybach. Czy nie lepiej ograniczać ryzyko i zbierać inne grzyby? Wiem, że te bez blaszek też łatwo pomylić z tymi trującymi jednak tamtych jest zdecydowanie więcej. Przynajmniej tak mi się wydaje.

Bo grzyby, szczególnie blaszkowe, trzeba umieć zbierać. Nie wolno ich wycinać, bo dość istotne jest to, jak zakończony jest trzon grzyba. Z jadalnych tylko czubajka kania ma taką buławkę na końcu, jaką mają inne muchomory.
Zastanawiam się, jakim cudem można pomylić muchomora sromotnikowego z jadalnymi grzybami, mają bardzo charakterystyczny wygląd: białawe, z rozszerzonym końcem trzonka, w pochewce na dodatek. Żaden jadalny grzyb tak nie wygląda. Jedyne jadalne grzyby o białym kapeluszu jakie znam, to pieczarki, ale one mają ciemne blaszki i prosty trzon, w przeciwieństwie do muchomora.
Innymi grzybami można się najwyżej podtruć, mogą być niesmaczne, ale naprawdę groźne są tylko sromotniki.
Ale oczywiście jeżeli nie zna się danego grzyba, nie należy go zbierać, to podstawowa zasada.

Czerwonych z zasady się nie zbiera
A z tego, co wiem, szatany aż takie groźne nie są. Właściwie stosunkowo łatwo je odróżnić od prawdziwka, bo choć z daleka mogą zmylić, to już po zerwaniu ich można je bardzo łatwo rozróżnić po spodniej stronie kapelusza.