Cóż, w moim przypadku, zdecydowanie... KINO! Poszłam ja w ślady ojca. Nic mi nie zastąpi magii wielkiego ekranu. (Choć szczerze przyznam, ostatnio przynieśli mi rzutnik do domu, czułam się PRAWIE jak w kinie).
Uwielbiam szelest ubrań, zbiorowe podskoki w momentach zaskoczenia, krzyki w trakcie chwil grozy, a zwłaszcza te głośnie "aaaaaach" westchnienia pań, kiedy jakiś przystojny aktor obnaża swój tors ^^.
Efekty dźwiękowe też mają swoją wartość.
Nie wiadomo jaki zestaw własnego dolby-surround w domu nie zastąpi nam tego kinowego ;-) (chyba, że macie kino w domu ).

Filmy w TV oglądam tylko i wyłącznie wtedy, gdy jest puszczony na DVD, leci na HBO i jeśli jakość filmu jest dobra, do tego doborowe towarzystwo ;-)

Na komputerze oglądam filmy tylko, jeżeli nie mam już innej możliwości.

Tak jak moi przedmówcy kocham magię kina(pięknie ukazuje to film "Cinema Paradiso").Chodzę na seanse w dzień,do kameralnych kin-wtedy nie ma ludzi.Mogę być tylko ja i film.
W domu oglądam w tv jeśli na Ale Kino puszczają jakiś film,którego nie znam.A na komputerze nie znoszę oglądać.

Do kina to mogę iść z kumplami czy z dziewczyną, ale średnio mi to pasuje bo jak się z kimś spotykam to chcę pogadać, a nie siedzieć i patrzeć na ekran : P

To chódź sam i problem będzie z głowy hehehe

Ja też lubię usiąść sobie przed monitorem, zgasić światło, wypędzić wszystkich i wszystko z pokoju .. i oglądać na spokojnie film.

U mnie to w dużej mierze zależy od rodzaju filmu. Łzawe melodramaty lubię oglądać sama przy kompie, przykryta kocem i zawalona stertą chusteczek, żeby mi nikt gębą swoją nie zaglądał w moją i nie nabijał się, że ryczę jak opętana. A Titanica to odgrodzona i najlepiej za zamkniętymi drzwiami i opartym krzesłem o klamkę, żeby przypadkiem nikt mi do środka nie wlazł, bo ryczę już na "początkowych napisach", bo wiem, co się stanie!

Horrory - z kimś, ale nie więcej niż z dwiema osobami. Bo potem to każda scena, zamiast być straszną, robi się śmieszna i tutaj oczywiście też na moim kochanym, rozwalającym się laptopie, powoli przechodzącym na emeryturę.

Ale jeśli chodzi o musicale, to oczywiście na kinie domowym, które służy przede wszystkim do tego rodzaju filmów. Musi być odpowiednie nagłośnienie, żeby wsłuchiwać się muzykę i kwestie mówione, a już najlepiej, jeśli wypowiadane są ze słodkim brytyjskim akcentem