Mówiąc o Dragon Ball'u można (tak mi się wydaje) spokojnie mówić o jego fenomenie. Niewiele jest tytułów które zyskały by taki rozgłos i taką popularność na całym świecie.

Jak myślicie? Co było tego przyczyną? Co sprawiło, że DB tak dobrze się przyjął, stał się tak popularny.

Wydawało się jakiś czas temu kiedy pojawiły się gry na PS2 o tematyce DB i plany filmu kinowego, że DB po tylu latach ma swoje jeszcze kolejne 5 minut. Ale wyszł oco innego, DB wprost się odrodził, to popularne w latach 90 anime przechodzi, ja bym t onazwał, odrodzenie.

Dziesiątki świetnych gier na konsole PS2, PSP, Wii i inne, rewelacyjna gra MMO osadzona w świecie smoczych kul, aktorski film (niekoniecznie udany, ale jednak), odświezone wersje w HD DBZ i DBGT w USA, Dragon Ball Kai w Japonii, specjalny odcinek na 40 lecie Shonen Jump ... czy to 5 minut? Czy jednak coś więcej?

No ale wracając do tematu ... na czym polega fenomen DB?
Dragon Ball to ponad 500 odcinków anime, to kilkanaście lepszych i gorszych animowanych filmów kinowych, to kilkadziesiąt tomików mangi, to miliony fanów nie tylko w Polsce ale i na całym świecie, to dziesiątki płyt z muzyką, to setki gadżetów związanych z anime, to setki jak nie tysiące fanowskich portali na temat DB, to gry komputerowe .... i wiele wiele więcej.
Dragon Ball, to prosta ale wciągająca fabuła. Czasami może i nudna momentami (szczególnie niektóre odcinki DBZ). Ale jak się zacznie oglądać i obejrzy te kilka-kilkanaście odcinków, później nie można się oderwać.
DB to nie jest jakieś szczególne dzieło w świecie M&A, to wie każdy fan, ale DB jest rewelacyjny na start, na rozpoczęcie swojej przygody z DB. Po DB można rzucać się na głębszą wodę i poznawać inne tytuły, z bardziej rozbudowaną fabuła, lepszym przesłaniem, większą dawką emocji/humoru/itd
Dragon Balla, można myślę lubić bez względu na to ile się ma lat. Fakt że w końcu człowiek wyrośnie z bajek, ale w przypadku DB ... przygoda z tym anime może trwać dużo dłużej niż w przypadku innych anime. Dla mnie DB jest na przykład tytułem do którego chce się wracać raz, drugi raz i kolejnymi razy.

Dla mnie DB to część mojego życia, kiedyś na pewno bardziej niż teraz, ale nie żałuję że poznałem przygody Goku i spółki, myślę, ze jeszcze za X lat chętnie będę powracał do tego tytułu, niekoniecznie oglądając na nowo odcinki anime.

A Wy jakie macie zdanie na temat "fenomenu" Dragon Balla?

Ja właściwie nie pojmuję fenomenu 'Dragon Ball'. Nigdy nie byłam jakąś wielką fanką. Oglądałam kiedyś kilkanaście odcinków 'GT', ale szaleństwa raczej nie było.
Według mnie seria 'Z' to jest totalna porażka. Oglądałam parę odcinków z wujkiem, który jest fanatykiem 'DB'. Nudne to jak flaki z olejem. Tylko walki, walki, walki, zero akcji, przygody, czy czegoś w tym rodzaju. Nie jestem pewna, czy ktoś w ogóle pamięta, o co się tam bili.
Mimo wszystko jestem w stanie zrozumieć sentyment do 'DB'. Też oglądałam wiele różnych głupich seriali, które do najmądrzejszych nie należały.
Dobra, kończę, bo mnie zaraz zlinczujecie...

[...]
Może to banalnie zabrzmi, ale mi ten fenomen kojarzy się troche z fenomenem boys/girls bandów - mnogość i różnorodność postaci - każdy miał ulubioną, znienawidzoną i tą, z którą mógł się utożsamiać. Cała paleta barw, charakterów, rodzaju walk itp.

Trafnie ujęte. Mnogość archetypowych postaci, którym nadano barwność. Jeden z czynników fenomenu według mnie.

Blah. Przetrwałam 60 odc pierwszej serii i spasowałam.
Nie podoba mi się kreska, jest paskudna.
Nie podoba mi się fabuła "trening - walka - trening - walka" i tak w kółko.
I wgle mi się nie podobało. Klasyka klasyką, ale nie zamierzam więcej oglądać. Przez NGE przebrnęłam, DB jest wielokrotnie dłuższe. Starczy klasyki ze mnie.

Shade kreska paskudna nie jest. Piękna też. Jest taka średnia, jak na lata 80 i 90. Jest prosta. Ale do DB nie pasowałaby raczej inna.

zgadzam się! ja sobie innej nie wyobrażam!

Całkowicie zgadzam się z Shade. Tę serię można by rozszerzyć do 1000 odcinków dodając kolejne sceny walk nic nie wnoszące do fabuły, a równie dobrze można by ją zamknąć w 30 odcinkach ograniczając owe sceny.

Oczywiście jestem zmuszony przyznać, że coś w tym DB jest - w końcu miliony much nie mogą się mylić...

Zgadzam się z wypowiedzią kolegi w poprzednim poście. Sama pamiętam piękne czasy, jak nie mogłam się doczekać na dwa odcinki puszczane w RTL7 jeden po drugim, kiedy uciekałam z lekcji, aby na nie zdążyć. Co to było za przeżycie hehe.